Sırlarımız; Dünyaca Ortak Malımız

Asıl güzel olan gülmekken; karşımda en güzel gülendin sen. Telkinlerimden uzaklaştırırdı beni gülüşün. Bana sıkıntı veren tüm sorunlarımdan, acılarımdan, üzüntülerimden… Bir kişinin sırrının tüm dünyanın ortak malı sayıldığı bu evrende sana tutunmuştum ben. Tüm dileklerimi peçetelere yazdım, katlayıp senin cebine attım. Görmedin onları hiçbir zaman, okumadın. Sana değil kendime kızgınım yine de… Cebine atmak yerine, boğazın derinliklerinde boğmalıydım dileklerimi, sevinçlerimi, umutlarımı…
Şimdi binlerce ben var farklı farklı tanınan. Ne kadar başka olsalar da her biri sana ait… Kimi sadakati bıçak sırtında duran, kimiyse yüksek topuklarla örtmeye çalıştığı kısa aşkları olan ya da orta kararlı haliyle düşleri kaybolan… Benden de öte binlerce sen var şimdi geride. Tek kişilik ruhuyla oynayan, ne kadar aynı görünse de her biri aslında aynı olan, binlercesi olduğu halde hiçbir yerde bulunmayan… Saklandığı kuytu köşelerde kendini yalnızlığıyla doyuran. Senin de mi geçmişler yağıyor üzerine benim gibi tane tane… Her biri ben, her biri sen olan anılarınla birlikte, bizim gibi bambaşka olan birbiriyle..