8 Haziran 2009 Pazartesi

Zamanın Gerisinden Gelmek


Zamanın gerisinden geldim hep
En geride ben dururdum
Hiçbir zaman ne birinci olabildim, ne ikinci, ne de üçüncü…
Hep en sondaydım ben
Ne sana ne onlara, imrenmedim hiç
Konumumdan memnundum galiba
Belki de anne şefkati sonsuz, baba parası tatlıydı
Ondan yerim rahattı.
Gönül çelenler içinde büyüdüm
Karşıma çıkanlara da onlar gibi davrandım
Her biri teker teker gitse bile umurumda olmazdı.
Nasıl olsa dostlarım vardı, onlar bana hep aşıktı!
Geçmek bilmeyen yıllar sonunda fark ettim
Aslında; her yaşadığım anı,
Beni üzen her insanı takmıyormuş gibi yapmışım
Ama hep unutmaya çalışmışım
Unutmak sadece yeniden hatırlamaya yarıyor artık benim için
Biraz da hafızamın yükünü azaltıyor o kadar…
Şimdi unutulamayanlardan kalanlar sadece
Sen ve o, siz ve onlar
Ya da eski ben ve vesaire…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder